Jak starzeje się szpic miniaturowy (pomeranian)?
Puszysty, pewny siebie maluch. U pomeranianów z wiekiem częściej pojawiają się problemy z zębami i tchawicą, dlatego lepiej prowadzić je na szelkach niż na obroży.
Małe psy dojrzewają szybko – roczny pies odpowiada nastolatkowi – ale później starzeją się najwolniej ze wszystkich: każdy kolejny rok to ok. 4 ludzkie lata. Dzięki temu często dożywają kilkunastu lat.
Etapy życia – szpic miniaturowy (pomeranian)
- Szczenię: od narodzin do 6. miesiąca życia
- Junior: od 6 miesięcy do ok. 12 miesięcy (koniec wzrostu)
- Młody dorosły: od 12 miesięcy do 3 lat
- Dorosły: od 3 lat do ok. 10,5 roku
- Senior: od ok. 10,5 roku
- Długowieczny senior: powyżej ok. 14 lat
Zakresy wyznaczyliśmy na podstawie przeciętnej długości życia rasy – seniorem nazywamy psa w ostatniej ćwierci tego okresu. Poszczególne psy mogą starzeć się szybciej lub wolniej.
Kiedy pomeranian przestaje rosnąć?
Psy małych ras rosną najkrócej: pomeranian osiąga docelowy wzrost zwykle w wieku ok. 10–12 miesięcy, a dorosłą masę ciała niedługo później. Karmę dla szczeniąt podaje się zwykle do końca wzrostu, czyli do ok. 10.–12. miesiąca. Porównanie wszystkich wielkości znajdziesz w poradniku kiedy pies przestaje rosnąć.
Zdrowie starszego szpica miniaturowego
U psów tej rasy częściej niż przeciętnie występują:
- Zapadanie się tchawicy
- Choroby przyzębia
- Przemieszczanie rzepki
- Łysienie (alopecja X)
Skłonność do choroby nie oznacza, że pies na nią zachoruje – to wskazówka, na co zwracać uwagę podczas badań. Od ok. 10,5 roku warto odwiedzać weterynarza co 6 miesięcy. Jak rozpoznać pierwsze oznaki starzenia i o co zadbać, opisujemy w poradniku pies senior.